Hüseyin Suat Yalçın (1867-lstanbul, 21 mart 1942).Şair ve Yazar.

Hüseyin Cahit Yalçın'ın ağabeyi. Tıbbiye'yi bitirdikten sonra (1886), bir süre Midilli ve İstanbul'da hekimlik yaptı. Uzmanlık eğitimini Paris'te tamamladı (1893-1895). Paris dönüşü sağlık müfettişi olarak Şam'da çalıştı (1898-1908). Anadolu'ya geçerek Milli Mücadele'ye katıldı. Anadolu'nun çeşitli illerinde doktorluğunun yanı sıra şair ve yazarlığını sürdürdü. Cumhuriyet'ten sonra devlet denizyollarında hekim olarak çalıştı.

Servet-i Fünun şairleri arasında lirik şiirleriyle tanındı. Bu gruba arkadaşı Cenap Şahabettin'in önerisiyle girdi.

Şiirde lirizmden 1908 sonrası uzaklaştı, yerine hiciv ve mizahı koydu. "Gâve-i Zâlim" takma adıyla sosyal ve siyasal hicivler yazdı.

Oyun yazarlığı ve oyun çevirileri yaptı. Bunların bazıları Darülbedâyi'de "şehir tiyatrosu'nda" oynandı.

Hüseyin Suat Yalçın Eserleri

Şiir:
Löne-i Meal (Melal Yuvası, 1910),
Gave Destanı (1923).

Oyun:
Kirli Çamaşırlar (1911),
Çürük Temel (adapte, 1915),
Kayseri Gülleri (1920),
Ahirette Bir Gün (manzum oyun, 1926).