Sully Prudhomme (1839-1907)

Fransız şair Sully-Prudhomme'un asıl adı Rene Francois Armand Prudhomme'dir. 16 Mart 1839'da Paris'te doğdu, 7 Eylül 1907'de Châtenay'de öldü. Şiire düşünceyi soktu, Parnasse okuluna katıldı. 1881'de Fransız Akademisi'ne seçildi. 1901'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.

Eserleri

Stances et poemes (Stanslar ve Şiirler,1865)
Les solitudes: poesies (Yalnızlıklar,1869)
Les destins (Yazgılar,1872)
La France (Fransa, 1874)
Les vaines tendresses (Boşuna Sevgiler, 1875)
Le zenith (Başucu, 1876)
La justice (Adalet, 1878)
Le bonheur (Mutluluk, 1888)
Les Epaves (ö.s.,Kalıntılar, 1908)

Şiirlerinden Örnekler

BURADA

Öldü bütün leylaklar yeryüzünde
Bitti en son ezgileri kuşların
Kalan yazları düşünürüm ben de
Böylece

Değerdi dudaklarımız birbirine
Burda kadifeler gibi yumuşak
Kalan öpüşleri düşünürüm ben de
Böylece

Çokları ağlamaklı bu yerde
Şimdi Leyla-Mecnun örneği
O çiftleri düşünürüm ben de
Böylece

Sully PRUDHOMME/ Çeviri: Abdullah Rıza ERGÜVEN

KIRIK VAZO

Menekşenin solduğu şu billûrdan vazocuk
Yelpazenin ucuyla birdenbire çatladı;
Hafiften mi, hafiften dokunmuştu fiskecik,
Gözle görmek bir yana, ses bile duyulmadı.

Açılan hafif çatlak gerçi küçük bir şeydi,
Fakat ince billûru günden güne yiyerek
Sinsi bir yürüyüşle boyuna ilerledi.
Kuşattı her yanını yavaşça kemirerek.

Vazodaki taze su boşaldı damla damla
Menekşe çiçekleri kurudukça kurudu,
İlgilenmedi kimse bu küçücük olayla,
Dokunayım demeyin, billûr vazo kırıldı.

Seven el de çok defa, sevdiğini okşarken,
Farkında olmıyarak, kalbinde yara açar.
Kırılır kalp sessizce, hiç mi hiç sezdirmeden,
Sevginin çiçeği kısa zamanda solar.

Kimsecikler göremez olup biten bu işi,
Yara büyür gizlice, işler hep daha derin,
Kahredici derdine deva bulmaz o kişi:
Billûr gönül kırıldı, dokunayım demeyin.

Sully PRUDHOMME/ Çeviri: İhsan AKAY