Sözü, okuyucunun hiç beklemediği bir biçimde bitirerek onu şaşırtma sanatına terdit denir.

Örnek :1

En ağır işçi benim,
Gün yirmi dört saat seni düşünüyorum. (Ümit Yaşar Oğuzcan)

Örnek :2

Görünce uzanmış yâr kucağına
Boynunu dolamış zülfü bağına
Kurşunu kahpeye atacağına
Kendine çevirdin.
Aman be Ali! (Faruk Nafiz Çamlıbel)

Örnek :3

Dişin mi ağrıyor?
Çek kurtul.
Başın mı ağrıyor?
Bir çeyreğe iki aspirin.
Verem misin?
Üzülme, onun da çâresi var,
Ölür gidersin. (Sabri Soran)

Örnek :4

Lades
Vaktiyle yazdığım gibi:
Uzayacağa benzer
Tutuştuğumuz lades.
Bak, kaç sene geçti:
Aldatamadın beni
Ölüm kardeş ! (Behçet Necatigil)

Şairin son mısraya kadar kiminle konuştuğu belli değildir. Son mısrada bunun"ölüm" olduğu çarpıcı bir şekilde belirtilir.