Şathiye: Tekke - Tasavvuf Edebiyatı Nazım Türü |
|
ŞATHİYEDini ve tasavvufi halk şiirinde mizahi manzumelere genel olarak şathiye adı verilir. Şathiyeler, mutasavvuf şairlerce söylenmiş ya da yazılmış, tasavvufi inançları dile getiren, anlaşılması yorumlanmasına bağlı şiirlerdir. Tasavvufi konuları işleyenleri şathiyat-ı sûfiyâne adını alırlar. Şathiyelerde Allah'ın celâl sıfatının değil, cemâl sıfatının ön plana çıkarıldığı görülür. Bu tür şiirlere genellikle Bektaşi-Alevi şairlerinde rastlanır. Allah ile alay eder gibi yazılmış şathiyeler küfür sayılmıştır. Ama şathiyeler asla küfür değildir. Şathiyeler biçimce komik ve alaylı olabilir ama şathiyede aranan şiirin arkasındaki düşüncedir. Anlanıp yorumlandığında çok derin anlamlara sahip oldugu görülür. Şathiye çok derin tasavvufi konular işleyen felsefi şiirlerdir. Kaygusuz Abdal şathiye yazmıştır. Şathiye Nazım Türü Özellikleri1. İnançlardan teklifsizce, alaycı bir dille söz eder gibi yazılırlar.
|
|
ŞATHİYE Sırat kıldan incedir, Altında gayya vardır, Oda gölgedir deyu, Ben günahımca yanam, Derviş yunus bu sözü,
Şathiye (yücelerden yüce...) Kıldan köprü yaratmışsın Garib kulun yaratmışsın Kaygusuz Abdal yaradan |
ŞATHİYE Uğruluk yaptı bana Kerpiç koydum kazana İplik verdim cullaha Bir serçenin kanadın Bir sinek bir kartalı Bir küt ile güreştim Kafdağı'ndan bir taşı Balık kavağa çıkmış Gözsüze fısıldadım Bir öküz boğazladım Bundan da kurtulmadım Tosbağaya sataştım Yunus bir söz söylemiş |
