Yahya Akengin,yahya akengin kimdir,yahya akengin eserleri,şair yahya akengin şiirleri,şair yahya akengin yaşam öyküsü

Yahya Akengin kimdir, hayatı, eserleri


Yahya Akengin (1946, Bayburt) Yahya Akengin, 1946 yılında Bayburt'ta doğdu. Öğretmen kökenli şâirlerimizdendir. Gazi Eğitim Enstitüsü ve OTDÜ'de edebiyat dersleri verdi. Kültür Bakanlığı Başmüşavirliği görevinde bulundu. TRT de çeşitli görevlerde uzman olarak çalıştı. Yahya Akengin Hisar,Türk Edebiyatı, Doğuş Edebiyatı,Milli Kültür, Boğaziçi ve Türk Dili Dergilerinde yazı ve şiirleri yayınlandı. Dokuzu aşkın çok önemli ödüller kazandı. İLESAM ve TÜSAV'ın başkanlığını yaptı. Yahya Akengin yurtdışında ve yurtiçinde birçok şiir festivallerine katıldı. Struga, Liege, Bağdat Mirbet, Tataristan şiir bayram ve festivalleri en önemlileridir... Yayınlanmış Eserleri: Şiir: İstesen, Akşlamla Gelen, Çağ Sürgünü, Saatler ve Çehreler, Ötelerden Kimselere Anlatamadım, Sözümüz Var. Roman: Özlem Yokuşları, Dönüş Acıları, Yaralı Dağlar, Oğuz Dede, Sarkaç. Tiyatro: Enver Paşa ve Büyük Ümitler, Eski Çarıklar, Aile Bağları. Radyo Oyunları: Ceylan Vurmak, Torosların Öbür Yüzü, Plevne Günleri, Nene Hatun, Şirket Koltuğu.
Yahya Akengin - Şiirlerinden Örnekler
Barışmadın Benimle Beni de tanıyan bir rengin Olamaz mı bahar Gelir gelir gidersin Hep böyle yabancı Bilmedin ki yüreğimde sabır, Yoluna durmuş kar çiçeğidir Benim de ruhuma giden bir yol var Elem tutmuş geçitlerini, Aşıp da giremez misin bahar Esirgedin benden cemrelerini Gülerken güneşinde kayalar Bu benim sevdalı başım Bilinen dertlerden uzak Bulutlara dilekçe yazmak işim Hayal kurarım kendime tuzak Kan davası mıdır aramızda güller Barışmadın benimle bahar Bayram Gülleri Kayıp arayanlara bendeki adres, Gülücükler açan çocuk yüzleri Kalbe atılan ilk barış ilk nakış, Şeker toplayan ellerin zaferi Tutmayan pazarlık, akıp giden zamanla; Vesveseler içinde bin türlü alış-veriş Durulan özlemlere mekansız sıla, Bayram kokulu güllerle ürperiş Şafağın tezgâhında sevincin ipliği, Atar dost ufkuna ilmiklerini Dev uykularını terkeden bir şehir, Bir diyar ve bir dünya, Tekbirlerle çıkar gelir Yıldızlar ve çiçekler kadar sayısız, Müjdeler içinde yer ve gök uzanır; Biraz göremediğimiz, biraz paylaşamadığımız Bayramlara gönül gözümüzle uyandır, Bizi Rabbimiz, çocuklarca sevindir. Zaman Şiiri Ay düştü koynuna sular sustular Tuttu zamanın dizginlerini bir tomurcuk Binbir niyaz ile vardı secdeye Gölgesi aşkı fısıldayan dağlar Dağlar ki bulutlara söyler sırrını Bu gece bulutlarda bir hal var Gönül hükmünü geçirsin zamana Düşüp eline hoyrat rüzgarların Taştan taşa vurulmadan Saklansın rüyaların bir hücresinde Ömre bedel günahsız bir yalan Bilen bilir ki yar Ölümsüzlük diye bir ölüm Gider gelir içimizi yoklar Yedi kat gökleri sarar kokusu Her dem solmalara açılan gülün Bazan ürkek bir güvercin Kanadında giden zamanı Yaralı ceylanlar getirir Gözlerinde son ışık Ve hayatın namlusundan Saçmalarla delik deşik Ve çıkar düştüğü sulardan ay Artık gölgesi tekin olmayan dağlarda Yelesi rüzgarlarda bir deli tay Koşarken uçurumlara doğru Düşer kendi karanlığına zaman Zamanın terkisinde insan	Sana Gelirsem İstanbul Mavi bir sevdayla tutuşmuş iki yakan, Hasretli şarkıları da güzel İstanbul Karlı dağlar aşıp sana geldiğim zaman, Boğaz köprüsünde kederim al İstanbul Yürekte kalmış ne varsa hasretten yana, Dindir İstanbul, avut beni diyeceğim Ümidin mavi şarkısında kana kana, Bir o köprüden, bir kendimden geçeceğim Üsküdar'dan yanık Rumeli türküsüyle, Oturup sabrın şarabını içeceğim Gurbet bitiminde Anadol'lu güzelle, Bir o köprüden, bir kendimden geçeceğim Gazelimsi Gölgemle konuşan gönlümü sürdüm yokuşlara Susturamadım ömür boyu asi kaldı bana İçimdeki dağları aşmak için koştum da hep Dönüp dolaşıp düştüm yine hasret ocağına Hasbahçe güllerinden çöldeki seraba kadar Uzanır hikâyemiz dünyanın dört bucağına Düşürdün adımı diline hem dost hem düşmanın Bilmem yakın mı uzak mı dursam gönül ben sana Saldın gölgesiyle başını dertlere Yahya'nın Nedir bu bendeki ben ki sığmaz oldu cihana Sarı Çiçek Sarı çiçek, sabır çiçeği, Dağlarda güz, kilimlerde ayrılık Ne güldüğün,ne solduğun belli Bir gurbet bayırında başbaşa kaldık Aldan ayrılalı, mordan ayrılalı Sarı çiçek,cemresiz yaylaların hüznü Saldın içime dağ-benizlerin türküsünü Vazgeçtim aldan, gücendim yeşilden Şimdi kalbim bir sarı sevdalı Ezgiler tutturdum bir acı dilden