Türkan İldeniz,Türkan İldeniz kimdir,Türkan İldeniz hayatı,Türkan İldeniz eserleri,Türkan İldeniz şiirleri,Türkan İldeniz şiir kitapları,Türkan İldeniz hakkında,Türkan İldeniz biyografi

Türkan İldeniz kimdir, Hayatı, Eserleri

Türkan İldeniz (1938,Düzce) 7 Ocak 1938'de Düzce'de doğdu. İlkokulu ve ortaokulu Düzce'de okudu. 1956 yılında İstanbul Kandilli Kız Lisesi'nden mezun oldu. 1957'de girdiği İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni yarıda bıraktı, evlendi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nde 20 yıl memurluk yaptıktan sonra emekliye ayrıldı. Şiirleri, Onüç, Varlık, Seçilmiş Hikayeler, Dost, Pazar Postası, Yelken, Yeni İnsan, Türk Dili, İnsancıl, Evrensel Kültür, Gerçek Sanat, Güzel Yazılar dergilerinde yayınlandı. Duygu yüklü şiirlerindeki romantik ve başkaldırıcı kadın kimliğiyle dikkat çekti. Türkân İldeniz Eserleri Taşra Kızının Deliceleri (1966) Havva Çıkmazı (1967)
Türkan İldeniz Şiirlerinden Örnekler
GELME SAKIN PERİŞAN OLACAĞIM Öfkemin gülleridir, yağmura döner yüzünü küsüp senin güneşine İçilecek bir kadeh schnaps'unu yarım bıraktım Gelme. Gölgeni yıkma yoluma bocalıyorum Kasırgalar yaratma öyle çılgınca Korkulu soluklarda geniş olmak kim Yaşadıkça yaklaşırım sandım - oysa suyun ateşle uyumsuzluğu gibisin Kopabilir desem en ince yerinde Geçmişe uyanan gözlerinin Ateş gemilerini bir bu ürkütür Şimdi uzaktan gülüp geçtiğim Şimdi uzaktan gülüp geçtiğim Ne mi çıkar güneş tutulmasından Nasıl mı çocukluğum Ben o zamanlar da böyle üşürdüm Evlerde katı yönetimli kuklalar çatışmalara hazırlar saygımı Beklediğim günlere daha ne kadar Anlatılmaz umutlara merhaba Hatırlatma bütün onları ve onları Benzer benim çektiklerim Peygamber Yusufa Bir anda çağrışımlar yok edince zamanı Uzaklaştıkça ölçülere vurması kolaylaşan Nasıl mı çocukluğum Geçti mi çocukluğum Çocukluğum mu - hiç yaşamadığım Bırakır her yerde kendini hüzne Unutmak pazarında en pahalı Buyruklar - buyruklar - buyruklar buyruklar - itirazsız - hep baş üzre Düşünmekti ezen gözlerimi yük yanlıştı yanlış şu benim korkularım ürkerek birer mum gibi yöresi sönük. Ve bir gün yürüdüğünü her şeyin Ve bir gün eh işte nasılsa korkularımı bilinçle kovdum Dur dediler dinlemedim Koştum İsyanım onlara oh ola. Belki özüm orda diye İlle de İstanbul dersen Hırçın bir deniz bulacaksın kıyıda Sonra çok bunalıma itecek seni karanlığa kurşunla yazılan teoriler ve gölgelerin saygısız büyüklüğü aslına oranla Gerekirse açıp bütün köprüleri Yılma, yüklen şiirlere Gücün Kartaca. Kesin ayrılıklara yeni çiçek serpmek en duygulu serüveni yaşarken güneşi güldürse de arada bir buzulları çözmeye yetmez Ağusunu yüreğime akıtan aşkından yeni kavuştum kendime yine ayırma Geçitlerde yol vermez yabanlar Derim ki kimse aramadı böylesine kendini bulmak için benim kadar. Benim kadar hiç kimse öyle ülke ülke dolaşıp... Uzun da olsa yollar ne çıkar sabrımı almışım yedeğime Ne çıkar uzatsa anılar ahtapot kollarını Varsayıp her şeyi hiçbir şeye Giderim doğacak günlere. Sen yine eskiden olduğu gibi Zenci mızrakları havayı yırtarken Tam tamına katıksız Malraux'yu mu okuyorsun akşam üzerleri Bağ bozumu türküler yakılan o sancılı günlerinde dört mevsim - Hayli yakın eskidikçe onlar bana - Ateşleri yak da öyle oku Çünkü fenerini elinden alıyorlar Diyojenin. Geciken bir şey var güz sularında Bilmesem bahar belki diyeceğim Artık hiç olmadık yerlerdeyim senden uzak Söyleyemeden o çok ezberlediğimi Düşüncenin yorulduğu yerden Acıyla bıraktığım o köşeye yeniden dönmek mi İstemem bırak - Çoğalan acılara yeni direnç nerede - Oz şiirlerin Tanrısal havasında Gelmesin eski aşklar Yeni saltanatıyla. Gelme sakın perişan olacağım.	UFKA DAMLAYAN ALINTERİ Asıl adın neydi - unutturdun zaten ben sana hep Abbas diyordum bir ayağın eşikteyse, tetikteydi diğeri hep. Evet Abbas, Abbas yolcu yine hangi iklime böyle - hangi mevsime bu kez hangi serüvene olacaksın özne. Çözülüp bin sevdadan bir mavi uğruna dolaştın her çağı karanlık sayfalarını kargılayıp kargışlayıp dünyanın İnsan için -yeniden yeniden- insan durma sefer eyledin, MUT dedin, UMUT dedin ne çok sevdim seni ben, ah sen bunu hiç bilmedin boşladın gönül yurdunda ocağı, kucağı. Gurbetin soykütüğünde yazılıdır adın. Seyir defteri, zirve defteri kaçıncı bu, kaçıncı cilt Abbas UFKA DAMLAYAN ALINTERİ Çölde ARUZ yürürsün, kervanın kumda KUMA - müstef'ilün failan - her sahrada bir vaha bulursun mutlaka ama bulunduğun her yer sana uzak... Böyle gidip gidip nice - sonra ki eyvah yine aynı noktaya varmak ve görmek işte: barış çubuğunun bir ucu silah tanımla -yorumla- anlatımla olmaz hüsranı yaşayan anlar ancak. Acının ve gecenin rengi siyah diye yolları astarlama ömrüne siyaha inat - kendi içinde değilse nerde aradığın SABAH... BEYAZA DÖNSÜN DİYE DEVRAN Yanlış susuyorsun - gözlerin ağıt - maviye bak. Bir bugün mü , başında bunca bela. Hatırla bulut değildi, umut hiç değil üstümüze abanan - isli duman. Biz ki milattan önce, milattan sonra acı kara yıllar devşirdik sabırla beyaza dönsün diye devran. Kimi zaman bir çığlıkla çıktık çığ altından bir çığlıkla yıktık surları kimi zaman. Biz ki nice tuzaklardan sunaklardan korlardan korsanlardan kurtulan kurban. Yanlış susuyorsun - gözlerin ağıt - maviye bak. Sesin gökyüzüne akan ulu bir çavlan susma, zamanın durağı yok. yok tarihin molası. Bırak sesin gökyüzüne aksın, yıkasın yıldızları. Kapama şarkını, şarkını kapama durma öyle kendine uzak. Yanlış susuyorsun - gözlerin ağıt - maviye bak. Değer kıyımlarına en soylu yanıt şarkıyla güneşe köprü kurmak FORSA Var belki kaçmalarda o belirsiz Kendine sürgün kılmak kendini Okları uzaya salarak Sonra Aramak izdüşümlerini. Kaygı kulağıma çığlık savuran Çıkmazlarda kesin buyruk - DUR Önce bir majiskül, devamı susku Damarda açan gül kurur. Büyük el kumar açar Akşam - sürerek hüznünü ortaya Sen açık denizlerde umut feneri Ben yaralı gemide FORSA SEVGİ BAYRAK OLURSA EVRENE Dağılıp belkileri aramak öyle Sonuçta belki şenlik belki yenik İnsan olmak sorunu ilk büyük açılar bileşkesinde. Hep kurtarmak baş tutku Duyguları katı çarklardan Korkusuz yaşamak hançer ucu Şimdi yoluna ayna tutan. Kurur savaşlar, haksızlıklar Altı Kıta yürür el ele Kurur şüphesiz kötülükler kökünden Sevgi bayrak olursa evrene. Yaklaşır arsız ve çabuk Ölüm fırtınadır her an Belirgin ve kesin Tek tek başlarda esecek olan. Yürek özgür yaşamak ister Kimselere yüksünmeden, kızmadan Buyurmaya açılan ağızlara bir tomurcuk Barış çocuklarından.