Tuğrul Asi Balkar,Tuğrul Asi Balkar kimdir,Tuğrul Asi Balkar hayatı,Tuğrul Asi Balkar eserleri,Tuğrul Asi Balkar şiirleri,Tuğrul Asi Balkar şiir kitapları,Tuğrul Asi Balkar hakkında,Tuğrul Asi Balkar biyografi

Tuğrul Asi Balkar kimdir, Hayatı, Eserleri

Tuğrul Asi Balkar (1960,İzmir) Şair. 1960'ta İzmir'de doğdu. Kemal Atatürk İlkokulu'nu, Hürriyet Ortaokulu'nu, İzmir Atatürk Lisesi'ni bitirdi (1977). Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden 1987 yılında mezun oldu. Zorunlu hizmetini Kars'ta yaptı. 1990 yılından bu yana Edirne'de yaşamını sürdürüyor. Şiirle lise yıllarında tanıştı. Şiirin bir yaşama ustalığı olduğunu Ankara'da öğrendi. Bir süre, Ankara'da yayınlanan Sanat Rehberi Dergisi'ni yönetti. Şiir ve yazıları Adam Sanat, Cumhuriyet Kitap, Kıyı, Nitelik, Önder, Parantez (Almanya), Pencere, Promete, Su, Şiir-lik (Almanya), Varlık, Yamaç, Yarın, Yaşam İçin Şiir, Yeni Biçem gibi dergi ve gazetelerde yayınlandı. Tuğrul Asi Balkar Eserleri Bir Sevinç Depremi (1994) Vazgeçmeler Ustası (2000) ÖDÜLLERİ 1993 Sabri Altınel Şiir Ödülü
Tuğrul Asi Balkar Şiirlerinden Örnekler
VAZGEÇMELER USTASI Dünya kirletilmişse, Üstünüze sıçramış Bir şey vardır mutlaka. Benimki aşktan bir leke, Kazındıkça kendini temize çeken Gizlice. Sürtündükçe kıvılcımlar saçan Çakaralmaz renk cümbüşü işte. Ya sizinki? Ben vazgeçmeler ustasıyım. Reddedemem önerinizi, Paylaşalım elbette: Lekeniz sizde kalsın, Ben aşk'ı alırım sadece. Dünya kirletilmişse, Üstünüze sıçramış Bir şey vardır mutlaka. Benimki iki soluk arasında Gelip geçen zaman. Hangisi ölüm hangisi yaşam? Ya sizinki? Ben vazgeçmeler ustasıyım. Yaşadığınız bir ömür değil mi? Seçimi siz yapsanız, istediğiniz sahneyi seçseniz: İster ilkincisi olsun ister sonuncusu fark etmez ki, - Başarımızı artıracaktır provalardaki performansınız - Artanıyla yetinirim zaten ben, ilk gösteri için siz önden buyrunuz lütfen! Dünya kirletilmişse, Üstünüze sıçramış Bir şey vardır mutlaka. Benimki korkusuz ve kuşkusuz bir aşk, Başdöndürücü ve anısız, Fısıldaşmaları dalgınlıklara takılı. Ya sizinki? Hâlâ anlamadınız mı? Demiştim: Ben vazgeçmeler ustasıyım. Aşk'ı bana terk etmiştiniz zaten, Üstü... kalabilir sizde... GÖRÜNTÜLENİŞLER XIX.TUNÇTAN BİR YALNIZLIK ilk o geldi rıhtıma demirlediği umutlarıyla durdu. artık yaşamaktan yoruldum diye yanıtladı oğlunu ufku izledikçe sonsuzluğun çizgileri yerleşirken alnına uykusuzluk, soluğunu kesen öksürük nöbetleri ve kan sığ sularında tekneler yüzdürdüğü kasaba: bodrum, her insan bir bodrum burada bir yalnızlık kalesi ve poyraz poyraz olmalıydı uykularımın son limanı de oğul kimin ağına takıldı ki mutluluk, kimin çekilirken deniz ağlardan tunçtan bir yalnızlık kalesi babam gözleri çakır. KUŞATMALAR COĞRAFYASI'NDAN altı o bendim, beni unutma diyen sesinin çınlamasıyla şaşkın ellerimi tuttuğunda uslu bir çocuk gözlerini kapayınca karanlıkta kalan o bendim bir düşten uyanmışçasına sersem bir güle baktıkça solan bir serçe salıverince köle aklı hep o şarkıya takılı gider mi gider gitme desen de yedi o bendim, gökyüzüne bakarak yıldız kaymalarından kendine umut biçen her yıldızın bir ömrün bedeli olduğunu bilmeyen yanılan yıkılmış ve sürgün o bendim boşlukta dağılan ellerimle dalgın kirlenmiş düşlerimden soyunup bekleyen, seni bekleyen çoktandır yaşamayan birine arada gelen mektuplar için şiirler yazan, uçurumun kıyısında uyuyan ve uyanan gider mi gider gitme desen de	O DURU ÇOCUK BİR MASAL BELKİ o duru çocuksu alnın ölüme yüz sürmez sır vermez bir gülüşle kıvrılır dudağın inanma, karanlık geceleri süslemez güzel düşler bir kent karartılmış mevsimleri yaşarken. karartılmış mevsimleri yaşarken bir yıldız kaysa biri ölürmüş hani kaç yıldız kaydı bir bilsen morartılmış gecelerde düşler kurarken morartılmış düşler kurarken, otursana yüzüne dallarının nakışı düşsün. hep akasyalarla vardı o çocuk, sensiz şarkılarda unutulmuş bir masal. bir masal belki, sevdası terkisinde atını değiştirmiş bir süvariyle giderken. o süvariyle giderken hiç acı duyar mısın bir yıldız kaysa ya da düşmese, ölümler beklemiyor artık, bir bıçak saplanmış gibi yüreğinde, her gün her gece. her gün her gece acılıyım, söylemiştim o duru çocuk alnına sürmez ölümü ne karartılmış mevsimlerde ne morartılmış gecelerde. sürerse sözüm sürer, masal mı o çocuk şimdi. KANIT yalnız çığlığım var elimde yokoluşu kanıtlamak için dengede tutmak için aşkın ve kurtuluşun cesaretini unutulmaz ki senin şakaların terazisinde hep acının kefesinde dara olduğun aşkı tadışın rakıyı yudumlayışın susmayı küsüşün sesi ünleyişin anımsanır her eflatun düşüne yalancı ama yeni bir aşkı yakıştırdığın behçetim don değiştirmiş hezarfenim çıkarmış yüreğinin kanatlarını madımak'ta uçmaklığa kavuşur söyledikçe sır tutmaz aynalar ele veriyor kimliğini koşuyor kış tozuyor bahar bitiyor güz kavuruyor yaz yakıyor kırılıyor boynu kuğuların pervanelerin hasretlerin metinlerin asafların gösterdikçe gizi yitiyor görüntülerde kirletilen insanlığın behçetim don değiştirmiş hezarfenim çıkarmış yüreğinin kanatlarını madımak'ta uçmaklığa biliyorum gülüşün deprem biliyorum haykırışın boran susturur. ama ya acıyı biliyorum soluğu cana can verir, olsun!dur nasıl da yakışıklıdır gözleri: giritli, göçmen dudakları çarpışırken dilinin erdemine dişleri şahmeran kalesinin temel taşları düşleri, ne de olsa askeri bir tıbbiyeli, eyy! behçetim don değiştirmiş hezarfenim çıkarmış yüreğinin kanatlarını madımak'ta sen ki görkemli voltanı atarken tutulur kapıları insanlığın ve umarsızlığın belki bir unutkanlıktır kalır: kardeşlik pasaportunun ritsos'la paylaşılması biliyorsun yaşam yaşatmaktır kanın dolaştığı her yerde ve insanlığı kimin gücü yeter 'yangında ilk kurtarılacaktır' demeye behçetim don değiştirmiş hezarfenim çıkarmış yüreğinin kanatlarını (çıkarınız yüreğinizi bu ülkenin sahibi kim: bilmiyorum ben acılarelininkini: biliyorum) behçetim ağabeyim kendi çığlığımdır ancak ses veren çığlığıma