• Anasayfa
  • Biyografi
  • Türk Dili
  • Türk Edebiyatı
  • İletişim
Şairler, Yazarlar

Yazarlar Şairler Biyografi

  • Cumhuriyet Dönemi Şiiri

Şemsi Belli kimdir, Hayatı, Eserleri

Şemsi Belli (d. 1925, Malatya - ö. 11 Ekim 1995, İstanbul). Türk şair, yazar, gazeteci, siyasetçi.

Birlik Partisi genel sekreterliği yapmıştır. Şiirlerinin yanısıra tiyatro, gezi yazısı, anı, araştırma-inceleme alanlarında da ürünler vermiş bir edebiyatçıdır. Yerel ağız özellikleri gösteren kırsal şiirleri özellikle "Anayasso" adlı şiiri ile tanındı. Bir Yangının Külü adlı unutulmaz şarkının söz yazarıdır.

1925 yılında Malatya ilinin Arguvan ilçesine bağlı Kızıluşağı Köyü'nde (yeni ismiyle Yenisu köyü) dünyaya geldi. 1947 yılında Haydarpaşa Lisesi'nden mezun olduktan sonra Ankara Hukuk Fakültesi'nde başladığı yüksek öğrenimimini 1956'da tamamladı.

Avukatlık, gazetecilik (Vakit, Cumhuriyet, Ulus, Son Havadis, Milliyet, Hürriyet, Dünya gazeteleri), edebiyat öğretmenliği (Vefa Lisesi, İstanbul Kız Lisesi, Çapa Öğretmen Okulu ve Gazetecilik Yüksek Okulu'nda öğretim görevlisi) gibi değişik görevlerde bulundu, radyo ve televizyon programları yaptı (1953'ten 1960'a kadar Ankara Radyosunda Adım Adım Anadolu, Kırk Gözlü Heybe, İçimizden Biri; 1959 / 1960 yıllarında Kıbrıs Radyo ve Televizyonunda Adım Adım Türkiye, 1988 / 1989 yıllarında TRT'de Şiir Bahçesi), dergiler (Kervan, Çadır, Anayasso, Şiir Defteri)ve gazeteler (Memleket, Son Posta) çıkardı[1].

Bir ara siyasetle de uğraşan Şemsi Belli 1969 yılında Adana milletvekili adayı olduğu Birlik Partisi'nin genel sekreterlik görevinde bulundu. 1958 yılında Gülsen Hanım'la evlenen şairin Orhan (1960), Bengü (1961) ve Yağmur (1966) adlı üç oğlu oldu. 11 Ekim 1995 günü İstanbul'da hayata veda etti.

Şemsi Belli'nin ilk şiiri 1939 yılında Maceralar Dünyası dergisinde, daha sonra da 1943 yılında Orhan Seyfi Orhon'un çıkardığı Çınaraltı dergisinde yayımlandı.

Halk şiiri geleneği etkisinde ilk ürünlerini veren şair daha sonra kendi çizgisini bulmuş, serbest şiire yönelmiştir. Garip şiir akımının etkisi bu dönem şiirlerinde görülür. Düzyazı şiirleri (mensur şiir) de yazan Şemsi Belli bu alanda yetkin şairlerimizden biridir ve Ümit Yaşar Oğuzcan'la birlikte çağdaşlarından bu tarz şiirleriyle ayrılır.

Siyasal taşlamaları da olan Şemsi Belli, 1968'den sonra toplumcu gerçekçi akım içerisinde değerlendirilebilecek biçimde, ancak onlardan farklı olarak, yerel ağız özellikleri gösteren kırsal şiire yöneldi. Bu dönemin en ünlü şiiri Anayasso'dur. 1968 yılında yayımlanan bu şiir ile ülkenin doğusunda mahrumiyet içinde yaşayan insanları gündeme getirerek büyük ilgi uyandırdı. Şiirleri İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Arapça ve Azeri Türkçesine çevrildi.

Yusuf Ziya Ortaç'ın çıkardığı Akbaba ve Pardon, Papağan gibi mizah dergilerinde de değişik takma adlarla mizah yazıları da yazmdı. Bestesini Muzaffer İlkar'ın yaptığı Bir Yangının Külü adlı unutulmaz şarkının söz yazarıdır. Tiyatro, gezi yazısı, anı, araştırma-inceleme alanlarında da ürünler vermiştir.

Şemsi Belli'nin Anayasso adlı şiiri, Hakkari'de Zap Suyu'nun kıyısında yaşayan ve tel gererek tehlike içinde suyun öte yanına geçmek zorunda olan insanların çaresizliğini anlatmaktadır. Bu şiirden ilk defa 15 Mart 1968 tarihli Savaş Gazetesi'nin bir haberinde bahsedilmişti[2]. Haberde, Trabzon Devrim Ocağı'nın kuruluşunun 6. yılında Attilla Aşut tarafından Anayasso adlı bir şiirin okunduğu, şiirtin çok beğenildiği ancak şarininin bilinmediği yer almaktadır. Milliyet Gazetesi köşe yazarı Hasan Pulur, 3 Nisan 1968'de şiiri haber yaparak şairini aramaya başladı. Boğaz Köprüsü inşaası hakkında tartışmaların sürdüğü bir dönemde Zap Suyu'nu tel üzerinde geçen insanların çilesini şiir yoluyla öğrenmek toplumda büyük yankı doğurdu. Gazeteye şairin Şemsi Belli olduğuna dair haberler ulaştı. Bir gazete muhabiri kendisini bulup sorunca şairin Şemsi Belli olduğu ve şiirini ilk defa Anayasso dergisinde yayınladığı, sonra Hasan Pulur'a gönderdiği ortaya çıktı.

Şemsi Belli Eserleri

Köy Akşamları (Şiir - 1945)
Bahar Şarkısı (Şiir - 1949)
Başşehir Sokağı (Şiir - 1957)
Güzçiçeği 1 (Mensur şiir - 1958)
Bahar Güneşi (Mensur şiir - 1959)
Şeytan Diyor ki (Şiir - 1959)
Ağabeyim Mustafa Kemal ( Araştırma, inceleme - 1959)
Yavru Vatan'dan Notlar (Gezi yazısı - 1960)
Cumhuriyetin Eşiğinde Kıbrıs (Gezi yazısı - 1960)
Cankuşum (Mensur şiir - 1960)
Uykusuz Trenler (Şiir - 1960)
Boncuk Kutusu (Taşlama şiirler - 1960)
Karpuz Dilimi (Şiir - 1961)
İpek Kaplı Defter (Mensur şiir - 1961)
Gelin Telleri (Şiir - 1962)
Öpme Beni Bu Akşam (Şiir - 1962)
Büyük Paydos (Anı - 1962)
Satırbaşı (Şiir - 1964)
Güzçiçeği ll (Mensur şiir - 1965)
Anayasso / Doğu Anadolu Şiirleri ( Şiir - 1970)
Anayasso / 5 Bölümlük Oyun (Tiyatro - 1970)
Bir Yangının Külü (Mensur şiir - 1974)
Otopsi (Şiir - 1974)
Renkli Balonlar (Şiir - 1974)
Tükenmez Kalem (Gülmece öykü - 1974)
Ağa Kapısı (Şiir - 1975)
Çocukluğundan Liderliğine Kadar Bülent Ecevit (Araştırma, inceleme 1975)
Aşk Dersleri ( Gülmece öykü - Tarihsiz)
Babıâli- Babıâdi / Türkiye'de Basın Rezaletleri (Araştırma, inceleme - 1988)
Atatürk'ün Aşk Hayatı (Araştırma, inceleme - 1988)
Zeydo Ağa (Tiyatro - Tarihsiz)
Fikriye (Araştırma, inceleme - 1995)
Cudi / Doğuanadoludan Kanlı Şiirleri (Şiir - 2003)*,
Yiyin Pez.nkler Yiyin (Şiir - 2003)

Kaynak :
Melih Yılmaz, Bir Yangının Külü'nden Anayasso'ya Şemsi Belli
Arguvankomurluk.com

Şemsi Belli Şiirlerinden Örnekler

ANAYASO

Gul, gurban olduğum Hökümet Baba!
Baa bir alfabe veremez miydin?
Gara dağlar gar altında galanda
Ben gülmezem
Dil bilmezem
Şavata'dan Hakkari'ye yol bilmezem
Gurban olam, çaresi ne, hooy babooov?

Bebek yanir, bebek hasda, bebek ataş içinde
Ben fakiro,
Ben hakiro
Dohdor ilaç, çarşı bazar tam - takiro
Gurban olam bu ne işdir hooy babooov!

Çoçiğ ağliir, çoçiğ öliir, geçit vermiy Zap suyu
Parasizo,
Çaresizo
Ben halsizo, ben dilsizo, şeher uzah, yolsizo
Bu ne haldır, bu ne iştir hooy babooov!

Gara dağda, gar altında ufağ ufağ mezerler
Yeddi ceset hetim hetim Zap Suyunda yüzerler
Hökümata arz eylesem azarlar
Ben ketimo
Ben hetimo
Ben ne biçim vatandaşım hooy babooov?

Şavata'tan Angara'ya ses getmiir
Biz getmeğe guvvatımız hiç yetmiir
Malımız yoh
Yolumuz yoh
Angara'ya ses verecek dilimiz yoh
Ganadımız, golumuz yoh
Bu ne biçim memlekettir hooy babooov?

Yerin, yurdun adresesin bilmirem
Angara'da: Anayasso!
Ellerinden öpiy Hasso
Yap bize de iltimaso
Bu işin mümkini yoh mi hooy baboov?



UNUTTUM

Seni sevdiğim zamanlarda
Sevda gönlümde hevenk hevenkti
Güzel bir kadındın amma
Gözlerin ne renkti?
Unuttum...
Başını göğsüme dayadığın an
Saçların ne kokardı?
Ve ilk defa karşılaştığımız akşam,
Üstünde hangi elbisen vardı?
Unuttum...
Hiçbirşeyi unutmayacağımı sanırdım.
Aşk ne tatlı
Ne yalan şeydi
İsmin neydi?

BEBEKLİ KIZ

Beyaz yalısı denize karşıydı
Bebekli bir kız vardı
Pembe güllerle dolu bahçede
Üzerinde siyah okul önlüğü
Ağzında sakız vardı
Gözleri badem yeşili
Saçları bal sarısıydı...
Peteğimin tadı-tuzu
Peteğimin arısıydı...
Yalısı denize karşı
Körpe dudaklarında okul marşı
Bebekli bir kız vardı...
Aradan seneler geçti
Siyah okul önlüğü çıkardı Bebekli kız
İpek elbiselerle dolaştı
Pembe güllerle dolu bahçede...
Körpe dudaklarına ruj sürdü
Gözlerini rimelledi
Saçı kızıla boyadı
Gözleri badem yeşili saçları bal sarısıydı...
Beyaz yalının çardak altında
Kızıl saçları gül koktu... deniz koktu...
Yalısı denize karşıydı ama:
Dudaklarında artık okul marşı yoktu
"Benim güzel manolyam..."
Şarkısını söyledi Bebekli Kız
Okul marşını unuttu...
Dün tebeşir tutan elleri
Kadeh tuttu... Vale tuttu... As tuttu...
Şimdi Bebek'teki beyaz yalı
Yine masmavi denize karşı
Pembe güllerle dolu bahçesinde
Ne manolyam şarkısı, ne okul marşı,
Gelin oldu, anne oldu, kadın oldu Bebekli Kız

2007©Turkceciler.com| Türk Dili ve Edebiyatı | Her Hakkı Saklıdır.