Gülten Akın, gülten akın kimdir hayatı, gülten akın şiirleri eserleri, gülten akın kimdir, gülten akın kitapları,gülten akın biyografisi, gülten akın yapıtları, türk edebiyatı,yazarlar,şairler

GÜLTEN AKIN

1933'te Yozgat'ta doğdu. 1955'te Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1956'da evlendi. Beş çocuk büyüttü. Avukatlık ve öğretmenlik yaptı. 1958-1972 arasında Anadolu'nun çeşitli ilçelerinde yaşadı. 1972'de Ankara'ya yerleşerek Türk Dil Kurumu Derleme ve Tarama Kolu'nda çalıştı. Kültür Bakanlığı Yayın Danışma Kurulu üyeliğinde bulundu.Demokratik kitle örgütlerinin yeniden kuruluşu çalışmalarına katıldı. İnsan Hakları Derneği, Halkevleri, Dil Derneği gibi örgütlerde kurucu ve yönetici olarak görev aldı. Son Haber gazetesinde ilk şiiri 1951'de yayımlandı. Ardından Hisar, Varlık, Yeditepe, Türk Dili, Mülkiye gibi dergilerde çıktı. Başlarda şiirlerinin konusu doğa, aşk, ayrılık, özlem iken, daha sonraları ise toplumsal sorunlar ağır bastı. 1980 öncesinde halkın yaşadıkları, onun da hayatına ve şiirine yansıdı. Daha sonraki şiirlerinde toplumsal sorunlara yöneldi. Gezip gördüğü yerlerden aldığı esinle zenginleşen ve coşkulu bir insan sevgisiyle yoğrulan şiiri, toplumsal sorunları, yaşam-halk ilişkisini öne çıkardı. Şiirlerinde büyük ölçüdü folklor öğelerinden yararlandı. Şiir üzerine yazılarını biraraya getiren "Şiiri Düzde Kuşatmak" (1983) kitabında, halk kaynağına inme isteğini, "Halkta var olan öz ve biçimi diyalektik olarak yükseltmek, şiiri yükseltirken halkın yaşamının ve yaşam biçimlerinin yükselmesine yardımcı olmak" sözleriyle açıklar. Şiirleri pek çok dile çevrildi ve kırktan fazla şiiri bestelendi. Bestelenen şiirlerinden biri, Sezen Aksu'nun 1993 tarihli albümüne adını veren Deli Kızın Türküsüdür. Ayrıca yazarın kısa oyunları da vardır. Gülten Akın Eserleri Bazı şiir kitapları Rüzgar Saati (1956) (İlk şiir kitabı) Kestim Kara Saçlarımı (1960) Sığda (1964) Kırmızı Karanfil (1971) Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı (1972) Ağıtlar ve Türküler (1976) Seyran Destanı (1979) İlahiler (1983) Sevda Kalıcıdır (1991) Sonra İşte Yaşlandım (1995) Sessiz Arka Bahçeler (1998) Uzak Bir Kıyıda (2003) Bestelenmiş şiirleri Büyü Yavrum: Grup Yorum (1987); Edip Akbayram, Kemal Sahir Gürel (1988) Deli Kızın Türküsü : Sezen Aksu (1993) Ödülleri (bazıları) 1955 - Varlık şiir yarışmasında birincilik ödülü 1964 - Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü 1972 - TRT Sanat Ödülleri Yarışması'nda Başarı Ödülü 1976 - Yeditepe Şiir Armağanı 1991 - Halil Kocagöz Ödülü 1992 - Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü 1999 - Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü 2003 - Dünya Gazetesi Yılın Telif Kitabı Ödülü 2008 - Erdal Öz Edebiyat Ödülü
Gülten Akın Şiirlerinden Örnekler
KESTİM KARA SAÇLARIMI Uzaktı dön yakındı dön çevreyi dön Yasaktı yasaydı töreydi dön İçinde dışında yanında değilim İçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgi Bu nasıl yaşamaydı dön. Onlarsız olmazdı taşımam gerekti kullanmam gerekti Tutsak ve kibirli - ne gülünç öfke be - Gözleri gittikce iri gittikçe çekilmez İçimde gittikce bunaltı gittikce bunaltı Gittim geldim kara saçlarımı öyle buldum. Kestim kara saçlarımı - n'olacak şimdi - Bir şeycik olmadı deneyin lütfen Aydınlığım deliyim rüzgarlıyım Günaydın kaysıyı sallayan yele Kurtulan dirilen kişiye günaydın Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi Bir yaşantı ile karşılayanlara Gittim geldi kara saçlarımdan kurtuldum. YILDIZLAR İLE BOŞLUKTAKİ ADAM Hep ondan çoğalır kağıtlarda Hep o Meryemsi duruşundan Döker el kadar Avrupalı yüzünü Paylaşır milyonla aç adam Masal ister milyonla aç adam Soylu ister kral ister - Değildir kendi - Ve gelsin bir kral kral pazarından Ve gelsin üç prens kral pazarından - İlginç olur masalları soylu kişilerin - Bir ergen odanın kolay köşesinde Acıkmaz usanmaz umutsuzlanmaz Yoncasının dört yaprağı vardır Binlerce gözüyle boşluktaki adam Uzanır düşsel bir incelikten Onu kendi gecesine alır YAĞMUR YAĞMUR Yağmur, yağmur... Bu neyi anlatır? Bunca siste bunca ıslak serçe Hüznü bir köşesinden tutup kaldırmıştır Yağmur, yağmur... Bu neyi anlatır? Son yaz derlenmiş, son ateş sönmüş Düz yollara inen son kaçkın, son eşkıya Hüznü bir köşesinden tutup kaldırmıştır. Yağmur, yağmur... Bu neyi anlatır? Oyun biter, o kesin güz çizgileri Sergi, bir de ölümle örselenmiş Aklı bir köşesinden tutup kaldırmıştır. EVDEKİ KADININ ŞİİRİ saklayıp başını bağasına ölü gibi dursun istendi öteki kadınlar bir yerlerden şakıyıp gelirlerdi bakışlar, bir erkek bir kadın yoğun elektrik, havai sözler o dışa düşendi mutfak oda yatak arasında yatakla beşik nice nice yol döşendi aptal dakikalar, içine sığmama gelgeç albeni uyandı... Bitti	AYRILAR ÇOCUĞU Bir elma bırakmıştı biri bari yanına Yemeği öğretmişti içmeyi öğretmişti Seni çekip gittiler sessiz ormanlarından O kadınla o adam sevgisizler suyuna İç ceylan Aman bu nasıl kadın, aman bu nasıl adam Oturdular tükenmez bir yemişe günlerce Gizlenik bölüştüler başka başka yerlerde Ayırdılar en kötü sevgiyi kutsal diye Çekilmedi gözleri kendi gövdelerinden Aman bu KORKAN KADINLAR ŞİİRİ Onlar için pazarlar, erkekler sevda ile sıkıntı arasında bir gider bir gelirler gençömrü aşmak, bir dağı aşmak sırtta çocuklar sonra da genç sanmaları kendilerini ol sebeptendir. saati sormadan korkuları vardır yitirmek tek yılgı sevdikleri sevmedikleri de olmuşsa zamanla şakırlar sevdiklerini de ötekini nevroza dönüştürüp saklarlar KÜÇÜK KIZIN TÜRKÜSÜ Küçük küçücük bir kızken Unutacak mısın yüreğim Bir kurdele bir pabuç yüzünden Unutacak mısın yüreğim Şimdi de onulmaz korkundur Evde ekmeğin tükenmesi Un biter, ekmek biter, gelsin ödünçler Unutacak mısın yüreğim Başın dönerdi sabahları Her atılan bomba bir parça Yiyecek alır giderdi İkinci Dünya Savaşı sırtından geçti Unutacak mısın yüreğim Bir çokları kahraman oldular Büyük oldu adları Kara binitleri sırtında geçti Unutacak mısın yüreğim Şimdi çocukları doyurup giydirdikçe Parklara, çarşılara götürdüğünde Kendini, kendi çocukluğunu Unutacak mısın yüreğim Dünya uçurtmayla balonken Kırmızı ve mavi tayfın bütün renkleri Sana zehir zindan edenleri Bağışlayacak mısın yüreğim