erdoğan alkan ,ERDOĞAN ALKAN hayatı eserleri Erdoğan alkan şiirleri kitapları ödülleri,türk edebiyatı,yazar şair yaşam öyküsü,şairler,biyografiler


ERDOĞAN ALKAN
1935'te Sivas'ın Şarkışla ilçesinde doğdu. Samsun Lisesi'ni bitirdi. Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Bir süre çeşitli ilçelerde kaymakamlık yaptı. Daha sonra TRT'ye geçti. İstanbul'a yerleşti, değişik gazetelerde yazılar yazdı. Şiirlerinin yanısıra, Fransızca'dan yaptığı şiir ve roman çevirileriyle de tanındı. Paul Verlaine, Rimbaud ve Frausy'nin şiirlerini Türkçe'ye kazandırdı. Erdoğan Alkan Eserleri ŞİİR: Güneş Tozları (1958) Ekuanil Çiçekleri (1965) Kerem Gibi (1971) Kuş Ormanı (1981) Kıyı (1983) Eylül Çalgıcısı (Bütün şiirleri, 1985) ÖDÜLLERİ: 1982 Yazko Çeviri Büyük Ödülü Rimbaud'dan Seçme Şiirler adlı çeviri kitabıyla
Erdoğan Alkan Şiirlerinden Örnekler
EYLÜL KIZLARI Ölüm uzak balkonundan yıldızların Ağarırken Edirne eteklerinde Ayışığı çizerdi eylül yüzüne Dalgınlığı kan tutan ince kızların Güz yağmuru karanlık kirpiklerinde Öpmeye susamış haylaz oğlanlardı Bir esmer gecenin utancı vardı Kuytu gözlerinin en ıssız yerinde Okşadıkça toy bedenlerini rüzgar Aşkı ya da ölümü soyunurdular Koklanmış bir karanfil yorgunluğunda Yüzlerinde çapkın dili alevin Kan tutan ince kızlar aşk uykusunda Açan üzgün ayçiçekleriydi evin EYLÜL ÇALGICISI Denizden esen mavi yel Yorgun yaprakları uğurluyor İyi geceler diyor ağustos böcekleri. Ablak yüzlü ayçiçeği Başı önüne eğik Dinliyor geceyi. Ben ayrılıklar ozanı Mevsimlerin eylül çalgıcısıyım Otların yağmurlu kirpiklerine İniyor yıldızlardan sesim. YATAĞIMIN MUTFAĞIMIN PERİSİ Tek sen varsın benim için saçları papatya demeti güzel sen ecelim kadar benim sen yaşamak kadar güzel Yatağımın mutfağımın perisi karanlık örtüyor odamı sensiz arıyor kendimi bulamıyorum Çırpınınca gözkapakların göçmen kuşlar gibi umutlarım düşlerim gelecek günler uçuyor Bir çiçek düşünce senin dalından başlıyor ölü zaman güneşin tunç yelkovanı sularda kenti beyaz sayfasından siliyor iniyor akşamla yüzüne hüzün üzüldükçe güzelleşiyor yüzün Yatağımın mutfağımın perisi OYUN Bu ak giysili kadınlar Gümüş sevgililer yöremde dönen Çalıyor keman... Atıyorum giysilerimi çıplak Dönüyorum ezgilerle Başlıyor değişim... esriklik... ve düş Çıkamıyorum oyundan Çalıyor keman Bağırıyorlar ivedi Diyorsunuz ki: -Bitsin bu çılgın dönüş Benden büyük müsün gelecek zaman? Nesneler, varlıklar sürekli dönecek: Boşlukta asılı kalan yüreğim Uzak bir kuytuya düşünceye dek.	KÖRFEZ Mutluluk ince bir çizgi geçiyor gün ışığından Umutların ve düşlerin bittiği vakte erişince zaman artık ne ay ne çiçek ne de yıldızlar altında dolaştığın geceler karda üşür yağmurda ıslanırsın Tenha bir ağacım gölgesiz kuşlar konmayan dalına eteğine yolcular uzanmayan Kanatları kar yüklü yağmur yüklü ağır bir kuşum çarpıyorum pencere camlarına Yüreğim ılık karanlık bir körfez BİTEN ZAMANA SELAMLARIMI SUNARIM Onlar, ey Doğu Ana, öteki çocukların Bütün güzelliklerini tattılar Eski şaraplar içtiler şölenlerde Ormanlarında at oynattılar. Ben ozan çocuğun, ey Doğu Ana, Kıvancını değil, hep hüzünlerini tattım Koyup sözcüklerimi yan yana Kendime özgü bir evren yarattım. İşte giiyorum konuk evinden Selam denizlerine, dağlarına Sözcüklerden yarattığım evreni Değişmem görkemli saltanatına. Bir daha dönmek yok, biliyorum. Yine de -bağışla ey Doğu Ana- Çıkarıp şapkamı biten zamana, Senin saltanatın önünde değil Sözcükler önünde eğiliyorum. Yalnız onlar tanıktır bu yerlerden Erdoğan'ın da gelip geçtiğine Çeşmelerinden su içtiğine. NİNNİ Bak ne güzel uyumada çocuk aşkım O tatlı sesinle bir ninni söyle Kaç yıldır beşiğini nazla salladım Avuttum ninnilerin hüznüyle Sen de düşünür müsün böyle Balkonlarda, pencerelerde dalgın Uzanırken usulca odana gölgem Öpmek için alnından yalnızlığının Haydi, ninnilerin en güzeliyle Uyut çocuk aşkımı uyanmasın Hüznü anne sütü gibi ağzından Emsin de ölümsüz uykuya kanmasın Yüzüme tedirgin bakma öyle Yeniden başlayalım desen de başlayamam Ne sen uzun saçlı o küçük kızsın Ne de ben yıldızlar altında gezen adam Geldik ve gidiyoruz. Aşkın gücüyle Evrende yalnız bu çocuk kalacak Mutlu, mutsuz, sevişen tüm kuşaklar Beşiğini sallayıp nen çalacak