Celal Sılay ,celal sılay kimdir,celal sılay kitapları,celal sılay şiirleri,celal sılay yaşam öyküsü,şairler,biyografiler


CELAL SILAY
Celâl Sılay (1914- 1974) Bursa'da doğdu. Bursa Işıklar Askeri Lisesi'nin ilk ve orta bölümlerini bitirdi. İstanbul'da Hayriye Lisesi'nde ve İstiklâl Lisesi'nde öğrenimini sürdürdü. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Felsefe Bölümü'nde okudu. 1940-1951 arasında Vatan, Tasvir-i Efkâr, Her Hafta, Her Gün ve Ticaret Postası gazetelerinde çalıştı. 1952-1955 arasında Yeni Memleket gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. 1957-1958'de Yeni Gazete'de ve 1959-1960'ta da Her Gün gazetesinde Ahmed Selâmi Sel takma adıyla köşe yazıları yazdı. 1944'te dört sayı boyunca İşte ve 1956-1957 yıllarında da on beş sayı boyunca Esi dergilerini yönetti. 1952-1956 arasında toplam otuz sayı olarak çıkan Doğu ve Batı ile 1963-1971 arasında toplam yüz beş sayısıyla okuyucuyla buluşan Yeni İnsan dergilerini o kurdu. Ayrıca Yeni İnsan Yayınları'nın da kurucusudur. Ahmed Selâmi Sel şairin 1957-1958'de Yeni Gazete'de ve 1959-1960'ta da Her Gün gazetesinde köşe yazıları yazarken kullandığı takma adıdır. Celal Sılay Eserleri Şiir Çöl Yolcuları (1934) Dört Kapı (1934) Lâcivert Işıklar (1934) Ebedi Renkler (1936) Mısralar (1937) [Bu kitap aynı yıl yeniden Hüsran Filizleri adıyla yayımlandı.] Merhamet Şiirleri 1939-1943 (1943) Acaba (1945) Sonra? (1946) Boşlukta Duran Taş (1948) Zaman ile Yarış (1956) Adamca (1959) Doğa (1965) Aşk Dialektiği (1967) Şimdi Geldin Şimdi Gittin (1968) Küpe Destanı (1968) İlişki Deyimleri (1969) Karşın (1971) Hüsran Filizleri: Toplu Şiirler (2000) Yapı Kredi Yayınları Ayrılamam senden(1996) Deneme Değinmeler (1966) Kişi-Birey (1967) Yorum (1968) Söz-Eylem (1969) Üçüncü Dönem (1969) Öykü Zorunla Somut (1969)
Celal Sılay Şiirlerinden Örnekler
NERDE Küçük bir kız gördümdü çok eskiden Annesinin dizi dibinde, Bir de incir diktiydim hasta iken, Üç yapraklı mı, dört yapraklı mı ne. Küçük kız da büyüdü o incir de, Ama yüreğimin erinci nerde? Romeo'yu onca kaygılandıran O kuş seslerini düşünürüm de Sabaha karşı bir korudan Tarla kuşu muydu, bülbül mü diye Tarla kuşunu da dinledim, bülbülü de Ama yüreğimin erinci nerde? Geç kaldığımda oldu belki Laternaları dinlerkene, Periler yeryüzüne indirmiş geceyi, Çerağlar içinde yanmış gökkubbe Gökkubbeyi de bilirim perileri de Ama yüreğimin erinci nerde? HAZİRAN ŞİİRİ Haziran üstümüzde dal dal moda çevremizde renk renk İstanbul bin dokuz yüz elli beşinde çimenler altımızda sık sık bulutlar üstümüzde seyrek eteklerin moda yelkenlerinde elin omzumda sıcak belin kolumda ince gözün gözümde ürkek ışık gölge bir oyun çıçek yaprak allı morlu haziran üstümüzde dal dal saçların yüzümde tek tek bir kuş bir kanat tenimizde bir rüzgar bir serinlik içimizde bir gök bir deniz mavi mavi şarkı bahçe düğün dernek İstanbul bin dokuz yüz elli beşinde etek yelken bir cümbüş yanak yanağa sürtünüş elin omzumda sıcak belin kolumda ince dilim kulağında titrek. LACİVERT IŞIKLAR Lacivert bir denize benzer gözleri vardı; Bakışları sessiz bir gece kadar alıcı, Ruhunun süzgecinden ruhumu anlayıcı, Engin... sonsuz bir mana bende beni arası Lacivert gözler derin, hassas bir keman sesi, Lacivert gözleri benim içimde bir lisandır. Denizler kadar sonsuz genişliğin akisi, "Lacivert gözlü Allah" çürüyen bir insandır. YOLUM Bir ben beni bilirim, bir de beni yaratan, Bir ben bana lazımım bir de benimle yatan, Varlığımı ortaya varlık olarak atan, Bir tesadüf tanırım bir de ne olduğumu. Bu denizler, bu gökler ve bütün bir kainat, Bu şarkılar, bu hisler ve bu kısacık hayat, Şuurumda renklerin sırıtışıdır heyhat! Ben bir neş'e tanırım, bir de onun yolunu	YANYANA Bu gürül gürül otların başında Ağacın gölgesine değdi değecek Tam şeftalinin kokusu başlarken Öpüşmeye kıl kadar bitişik Akarsuyun burnunun dibinde Bu zulüm, bu haksızlık, bu işkence MAVİ RANDEVU Mavi bir elbiseyle gelmiştin, gökyüzü maviydi.. Getirdiğin rüzgarla ev kokuyordun.. Kolun koluma değiyordu, omzun omzuma.. Mendilin maviydi, gökyüzü maviydi.. Bin dokuz yüz kırk iki baharıydı Bahçeli pencereler önünde geziyorduk, Gözlerimiz buluşuyordu, ürperiyordum Gökyüzü maviydi, mendilin maviydi Sıcak nefesin yüzüme değiyordu "Evlenebilir miyiz" diye sormuştum, Yürüyüşün değişmiş, yüzün penbeleşmişti; Mavi elbiseler içindeydin, gökyüzü maviydi. Elini elime verdin, ayrılıyorduk, Gözlerin gözlerimde, dudakların ıslak, "Sık sık konuşalım" demiştin; gittin.. Mendilin maviydi, gökyüzü maviydi.. GİTTİ İşitmek istediğini bir sağırın Sezdi havamızdan geçen şarkı Duyuramadı sesini, bu sağıra Eridi, gitti Yürümek hasretini bir kötürümün Hissetti koltuk değnekleri Kaldıramadı yatağından hastasını Çürüdü, gitti Körün görmek arzusunu duydu Bahçenin kenarında bir çiçek Gösteremedi yapraklarının rengini Dağıldı gitti Ve duydu bir açın yemek ihtiyacını Buğday tarlasındaki başak Utandı büyümesindeki şehvetten Kurudu, gitti BANA GELİRSİN Yıldızlar görse bendeki güzelliğini birer birer düşerler içimdeki denize aydınlanırım o kadar aydınlanırım ki bana gelirsin. Bahar anlarsa duyduğum üzüntüyü bütün dallarını uzatır kalbime doğru çiçeklenirim o kadar çiçeklenirim ki bana gelirsin. Din duyarsa ettiğim ibadetleri bütün mihraplarıyla çevrilir bana büyürüm o kadar büyürüm ki bana gelirsin. İçimde bir kere görsen güzelliğini garkolursun nurdan bir aleme bulmak için kendini bulmak için bana gelirsin