Neyzen Tevfik Şiirleri |
"Dinleyen her zerreye bir hitabım var benim FelekYamansın her zaman aldattın beni, Rehbersin dedin ben ise kördüm, Şifadır dedin zehir tatdırdın, Barışmadı gönlüm merd ile zenle, Sahra-i cedid 1913 CananSevdalı akşamlar tekin değildir, Çok mutlu yıldızlar çıktı çığırdan, İhtimal vermezsin, hem inanmazsın, Taptığın mihraplar çöker bir anda, Bir serseriyim ki dur aman bilmem, Karanlık zülfünü bir görmek için, Gönül rebabında olamaz düzen (Azab-ı Mukaddes adlı kitabından alınmıştır.) ABDÜLHAMİD'İN AĞZINDAN BİR NUTK-I HÜMÂYUN (İdam cezası almasına sebep olan şiir)Kal'a-i âsâr-ı zulme verdim istihkâm-ı tam Öyle tarsîn eyledim olsa cihan zir ü zeber Ben o cellâdım, vatanda açtığım her yârenin Nerde Cengiz, Engizisyon, nerde Haccac ü Yezid, Nerdedir Şeddâd ü Nemrûd, nerdedir Ad-u Semûd Ben ölürsem mülk-ü millet bitmeden volkan gibi Ol kadar ezdim şu miskin milleti ki etmesin DörtlükleriKime sordumsa seni, doğru cevap vermediler; Kim demiştir kanun alınmıştır ayak altına, Kim demiştir kanun alınmıştır ayak altına, Felsefemdir kitab-ı imânım, Gözünü aç daha meydan var iken, Bî-namaz deyip beni Hak'dan uzak gören, Asrın yeni bir umdesi var, hak kapanındır. Hayliden hayli kalınlaştı yobazlık yeniden, İkiliklerTürkü yine o türkü, sazlarda tel değişti, * * * KoşmaDudağında yangın varmış dediler, Kapılmışım ak oduna bir kere, Yapmak, yıkmak senin bu gamlı ömrü. |
