Âşık Reyhani hayatı, şiirleri |
Âşık Reyhani (1932-2006)1932 yılında Hasankale'nin Alvar köyünde doğdu. Asıl adı Yaşar Yılmaz'dır. İran'dan göçen babası önce Kars'a daha sonra Erzurum'a yerleşti. Aşık Reyhani'nin çocukluğu köyünde geçti. Zaman zaman komşu köylere gitme olanağı bulduysa da daha başka yerlere gidemedi. Okuma yazmayı okula gitmeden öğrendi. Sonraki yıllarda ise dışarıdan sınava girerek diploma aldı. Küçük yaşlarda köyüne gelen aşıklardan etkilendi. Hem aşıklardan dinleyerek hem de eline geçen kitapları okuyarak birçok halk hikayesini öğrendi. Kendi aşıklığı ve şiir yazmaya başlaması 18 yaşından sonradır. Reyhani, rüyasında gördü bir kıza aşık oldu. Kısa bir süre sonra da kızı kaçırdı. Birkaç ay geçmeden evliliği geçimsizliğe ve huzursuzluğa dönüştü. Bunun üzerine karısının ailesi kızlarını alarak başka biriyle evlendirdiler. Aşık Reyhani, bu dönemden sonra Dertli mahlasıyla şiirler yazmaya, türkü söylemeye başladı. Ancak bu mahlası uzun süre kullanmadan, Bayburtlu Aşık Hicrani tarafından Reyhani mahlası verildi. Konya Aşıklar Bayramına aralıksız katılan 7 aşıktan biridir. Eski aşıkların dışında, yetiştiği Huzuri Baba, Nihani, Cevlani, Efkari, Murat Çobanoğlu'nun babası Gülistan Çobanoğlu gibi aşıklardan gelenek ve usul öğrendi. İran'dan Avrupa'ya birçok ülkede türkü söyleyen Aşık Reyhani, katıldığı yarışmalarda da birçoğu birincilik olmak üzere çeşitli ödüller aldı. 1980'li yılların başında Erzurum'da bulunan Doğu Ozanları Derneğinin başkanlığına getirildi. Aşık Reyhani birçok ülkeye konser ve konferanslara katılmak üzere çağrıldı. Ayrıca ABD'nin Michigan Üniversitesinde katıldığı bir konferanstan sonra kendisine fahri öğretmenlik unvanı verildi. Şiirleri birçok gazete, dergi ve araştırmada yaralan ve çeşitli radyo ve televizyon programlarına katılan Aşık Reyhani'nin, şiirlerinin bir bölümünü topladığı "Alvarlı Reyhani" (1962), "Böyle Bağlar" (1966), "Kervan" (1988) ve bazı düşünce ve şiirlerinden oluşan "Şu Tepenin Arkasında" adlı kitapları Dilaver Düzgün tarafından hazırlanan "Aşık Yaşar Reyhani", (1997) adlı kitap bulunmaktadır. Aşık Reyhani 10 Aralık 2006 tarihinde aramızdan ayrıldı... Şiirlerinden Örnekler Demedim mi gönül kalkıp yürüme Yazılan kaderdir başa gelince Oku sayfasını geçen çağların Ben de Reyhani'yim susuz pınarım Koklaya Koklaya Gel yarim yeter bekledim Bir derdime bin ekledim Gurbet gezdim adım adım Reyhani'yim bak zamana Sevdiğim Al beni ne olur sevdaya götür Bu zalim zamanın ne ise kasti Aşık Reyhani'yim uğradım derde Yarim Bir muhannet yara gönül bağladım Gençlik bir kuş idi elimden uçtu Aşık Reyhani'yim bu aşkın mesti Bir Güzele Bir güzele gönül verdim bağlandım Köz beni kül eder cana getirir Dizine vursa da vurmasa da boş Göze sürme çeker yar güzel olur Şimdi Tükendi mürekkep karıştı satır Vazgeç gafil göremezsin içimi Reyhani'yim geçti ömrüm saz ile Ağlayım Lütfeyle halime geçti şu ömrüm Gönlümüz gözümüz vecd ile dolsun Reyhani'yim n'olur beni inandır Bezdim Ben bu aşkın abdalıyım Her gün sam yeli eser mi Keder üstümüze zimmet Reyhani ölü yürür mü Veremem Bana derler aşık derdini söyle Hasta odur sabır ile inleye Kulaksız işitmek dilsiz ifade Reyhani'yim zamanım yok gülmeye Söyleyin Beni sizden sorarlarsa dostlarım Aldı kırık sazı kapıdan çıktı Ara sıra sazı verdik destine Bir duvara yaslamıştı yanını Aşık Reyhani'ymiş kıldı ah u zar Başlar Bekle ağaç meyve versin Üç kapıyı açacaksın Gel gülü yandırma bülbül Reyhani can yakacağın Kurtulamaz İnsan ömrü kara benzer Gençlik açılmamış güldür Reyhani yar yara kalsa Birgün Deryalar yanmaz diyenler Çiçek solar fikir solmaz Sözüm söz deyip övünme Kesilmez mevladan umut Gel Reyhani hayal kurma Beni 1 Ben bu derde düş olalı gözlerim yaşta benim Ey Reyhani hep düşündün dünyada han olmayı Beni 2 Geldi geçti gaflet ile bunca yıl ve seneler Ey Reyhani neden akar durmaz göz pınarların
|
