MİLLİ EDEBİYAT DÖNEMİ (1911-1923) |
MİLLİ EDEBİYATIN SANATÇILARINot:Yazar veya şairlerle ilgili daha kapsamlı bilgiye yazar ya da şair ismi üzerinden ulaşabilirsiniz. ÖMER SEYFETTİN(1884-1920)* Türk edebiyatının en önemli hikâyecisidir.
ZİYA GÖKALP(1876-1924)* Türk milliyetçiliğini esaslara bağlamıştır.Sistematize etmiştir.
MEHMET EMİN YURDAKUL(1869-1944)* Anadolu insanın yabancılara başkaldırısını çok güzel yansıtmıştır.
YAKUP KADRİ KARAOSMANOĞLU(1889-1974)* Edebiyatın her alanında eser vermiştir. Fecr-i Ati'nin dağılmasından sonra Milli Edebiyat içinde yer almıştır.
HALİDE ADİP ADIVAR(1884-1964)* Edebiyatçılığının yanında bir asker gibi cephe gerisinde mücadele vermiştir.
REŞAT NURİ GÜNTEKİN(1889-1958)* Anadolu'nun dertlerini, sıkıntılarını, inançlarını eserlerinde işlemiştir.
REFİK HALİT KARAY(1888-1965)* Halk dilini eserlerinde oldukça başarılı olmuştur.
YAHYA KEMAL BEYATLI(1884-1958)* Modern edebiyatımızın en büyük şairlerindendir.
PEYAMİ SAFA(1899-1961)* Geçim derdiyle yazarlığa başlamıştır.
HECENİN BEŞ ŞAİRİ (BEŞ HECECİLER)Bu şariler 1917de Selanik'te "Genç Kalemler"le başlayan Milli Edebiyat akımının ilklerine bağlı olarak, halk şiirimizin özelliklerinden, yerli kaynaklarımızdan yararlanarak, şiirimizin aruzdan heceye geçişinde önemli rol aynamışlardır. Şiirlerinde Anadolu manzaralarını ve Anadolu yaşayışını coşkulu bir dille işlemişlerdir. Hece ölçüsünün genellikle 11'li ve 14'lü kalıbını kullanmışlardır. Daha sonraları, yeni biçimler arayarak oldukça uzun şiirler de yazmışlardır. Eserlerindeki dil ise konuşma dilidir. Bu şarirlerimiz şunlardır:
|
