ÇAĞDAŞ EĞİTİM VE SEVGİ

Sevgi her kapıyı açan anahtar, yaşamın lokomotifi ve mutluluğun şifresidir.
Dünyamızın yaşanılır hâle gelmesi için her şeyden faza sevgiye gereksinim var diye düşünüyorum. Aslında dünyanın yaratılış nedeni de sevgiye dayanmaktadır.
Yaşamın her alanında ve anında onsuz hiçbir şeyin doğru dürüst yapılamayacağı ortada. Nasıl ki bir canlının suya, ışığa ve havaya gereksinimi varsa, insanın da her dönemde sevgiye gereksinimi vardır. İnsanın barış ve huzur içinde yaşaması önemli ölçüde sevgiye bağlıdır. İnsan sevgisinin olmadığı bir dünyayı düşünmek bile istemiyorum.

İnsanın dünyadaki tüm ilişkilerinde en büyük belirleyici kuşkusuz sevgidir. Ticarî, sosyal, ekonomik, kültürel, psikolojik ve dinsel ilişkilerde hep sevginin gücü belirleyicidir. Düşünebiliyor musunuz?İnsanın doğumundan ölümüne kadar geçen sürede, tüm ilişkilerde sevgi ve sevginin gücü başrolü oynamaktadır. Doğuyorsunuz, büyümeniz için sevgiye gereksinim var. Okula gidiyorsunuz sevgiye gereksinim var. Başarılı olmak istiyorsunuz, ülkenizi ve ulusunuzu yüceltmek istiyorsunuz ona gereksinim var. Evlenip yuva kuracaksınız ve mutlu olmak istiyorsunuz onsuz olamazsınız. Daha yüzlerce örnek verilebilir. İnsanı, içine düştüğü kötü durumlardan, bedensel ve ruhsal hastalıklardan kurtaracak olan yine odur. Öyleyse sevgi için, yaşamın yapıcı, yaratıcı, onarıcı ve sürükleyici gizil gücü diyebiliriz. Başka bir deyişle yaşamın lokomotifi, mutluluğun şifresi dememiz için hiçbir engel yoktur sanırım.

Yaşamımda çok olaylara tanık olmuş bir eğitimci olarak en karmaşık toplumsal olaylarda ve problemli bireylerde bile sevginin her kapıyı açan sihirli, gizemli bir anahtar olduğunu gözlerimle görüp eylemsel olarak yaşamışımdır. Dünyanın ve ülkemizin, sevgi ve saygı eksikliğinden, bazı dönemlerde ne korkunç durumlara düştüğünü ve ne kaoslar yaşadığını hepimiz biliyoruz. Yaşamın her alanında olduğu gibi, eğitim-öğretimde de sevgiye mutlak gereksinim vardır. Öğretmenin öğrenciyi, mesleğini, ülkesini ve insanını mutlaka sevmesi gerekir başarılı olabilmesi için. Öğrenci de bundan farklı değildir. Öğretmeni ve okulu sevmese, dersi sevmese başarılı olması olası değildir. Ve yine en başarılı öğretmenler de sevgi anahtarını kullanan ve o anahtarı kullanmasını öğreten öğretmenler arasından çıkmıştır. Ülke, ulus ve insan sevgisiyle yoğrulmuş, "Çağdaş Uygarlık Düzeyi" ideali ile yetişmiş eğitimciler, eli öpülecek, saygıyla anılacak öğretmenlerdir.

Sonuç olarak her sistemde olduğu gibi çağdaş eğitim sisteminde de sevgi, diğer antitelerle birlikte bana göre en vazgeçilmez unsurdur. Diğer yandan fabrikada, tarlada, tüm iş yerlerinde verimin artması için, ilişkilerin sağlıklı yürümesi ve başarılı olabilmek için sevgi en önemli gereksinmedir. Sevginin olmadığı ya da eksik olduğu yerlerde nihaî hedeflere hiçbir zaman ulaşılamayacağı yadsınamaz bir gerçektir.
Ekolojik dengenin korunmasında da, doğa-insan ilişkilerinin sağlıklı sürmesinde de sevgiye gereksinim vardır. Sevgisizlik sonucu katledilen doğa bir gün geliyor intikam alıyor (toprak kayması, sel baskını, hortum vs.).

Sevgiyi evrensel ilişkilerde, evrensel boyutta düşünmek ve evrenin tüm boyutuna yaymak, evrenselliğin en önemli koşulu olmalıdır. Ancak o zaman savaşsız, sömürüsüz, huzurlu ve mutlu bir dünya yaratılabilir.
Amaçları çok iyi saptanmış yeni bir eğitim seferberliği çerçevesinde beyni bilgiyle, yüreği sevgiyle dolu, gerçekten idealist öğretmenler ve ülke koşullarına uygun programlarla ancak uzun vadeli hedeflere ulaşabiliriz.

Durmuş Ali ÖZKALE
Eğitimci-Ozan-Yazar/ ADANA